هزار راه رفته. تصمیمات

یه سری عادت ها و اخلاقا رو باید ترک کنم و یه سری دیگه رو باید شروع کنم که اینجا مینویسم:

1- رودرواسی رو با آدما کنار بزار

2- نه گفتن رو یاد بگیر

3- تو جای بقیه باش، اگر خوشت میاد که اذیت بشی پس اذیت کن.

4- اولویت اول برات خانواده باشه

5- تصمیمات لحظه ای رو کنار بزار و البته موقع تصمیم گیری زیادم ملانقطه ای نباش و مته به خشخاش نزار .

6- دوباره مطالعه رو شروع کن؛ حتی اگر روزنامه مچاله هم باشه بردار و بخون.

فعلا همینا تا بعد دوباره بروزرسانیش کنم.

اگر کسی خوند و تجربه ای داشت خوشحال میشم باهام در میون بزاره. سعی می کنم هر روز یک بار نظرات رو چک کنم.

امسال گل پسر رو فرستادیم غیر انتفاعی ، دسته گل دادیم تحویل هیولا تحویل گرفتیم.

خدایی مربیشون خیلی خانم با اخلاقی و خوبی بود ولی دارم با خودم میگم خب حالا اینا رفتن غیر انتفاعی چی یاد گرفتن؟

تقریبا هیچی

غیر انتفاعی باید حداقل شان خودش رو حفظ کنه ، روش تدریسش و کار کردنش باید یه فرقی با مدارس دولتی داشته باشه بالاخره؛ ولی این مدرسه هیچی هیچی هیچی .

بنابراین امسال مدرسه دولتی ثبت نام می شوی پسر جان .

نمیدونم ؛ شاید من نمیتونم درست مایحتاج خونه رو تامین کنم که اینا بدنشون اینجور ضعیف شده.

خدا خودشمیدونه که دارم همه تلاشم رو میکنم ولی خب این دو سه سال زندگی ازمون زور شده.

خدا باعث و بانیش رو به روز بدتر از این بندازه

خدایا بهم این شهامت رو بده که تصمیم بزرگ رو بگیرم.

میخوام فردا زنگ بزنم مدیر مدرسشون؛ اگر یادش رفته بهش یاد آوری کنم و اگر بلد نیست بهش یاد بدم که اگر بچه ای حالش خوب نیست( مخصوصا سرماخوری تو این فصل) و اومده مدرسه، باید باید باید بفرستنش خونه. شش روزه که دو تا فندق سرما خوردن از داخل مدرسه و افتادن به هر دکتر و بیمارستانی هم راجعه می کنیم جواب نمیده. هرچی پول ته حسابم بود هم خرج دکتر کردم هنوزم خوب نشدن.

آخه مدیر خوب، حالا خانواده هاشون نمی فهمن ، شما هم نمی فهمی؟

تامام

از صبح دارم فکر می کنم باید برم یه جایی.

کجا؟

نمی دونم. فقط فکر می کنم باید برم. اصلا حال روحی مناسب نیست.

فکر می کنم علائم افسردگی باشه که خب متاسفانه نه حال پیگیری دارم ، نه توان و نه پول فعلا .

سعی می کنم عصری بیشت وقت بزارم با خانواده شاید حالم بهتر بشه.